۰۸ خرداد ۱۳۹۲

عطامحمد نور، در ولایت بلخ، به ارزش یک میلیارد دالر جایداد دارد

منبع اصلی: سایت خبری بی نوا
برگردان به فارسی دری: مختار وفایی؛
وب سایت هویدا

با آنکه والیان به اساس امتیازات دولتی، اندکی بیشتر از 10000(یک صد هزار افغانی) معاش دارند، اما براساس فرمان رییس جمهور کرزی والیان برای مهمانی و دسترخوان پولی شان نیز  نزدیک به 40000 افغانی (چهل هزار افغانی) دیگر نیز بدست می آورند.
اما این همان پول است که به شکل قانونی از مجرای دولت یا از جانب مستوفیت برای شان پرداخته می شود، اما در افغانستان تعدادی از والیان در آمد ماهانه ی شان نسبت به معاش دولتی که دریافت می کنند حیرت آور و سوال برانگیز است. اگر موترهای تعدادی از والیان را مد نظر بگیریم ارزش هرکدام این موترها بیشتر از معاشی است که یک والی می تواند حتی در طول عمر خود بدست آورد. مثلاً توریالی ویسا والی کندهار 5 موتر زرهی (ضد گلوله) مادل 2010،  والی هلمند چهارموتر زرهی مادل 2010 و حال دو موتر زرهی 2011 یی دیگر نیز خریداری نموده است، والی فراه 3 موتر زرهی، والی هرات 5 موتر زرهی،  والی زابل 2 دوموتر زرهی،  والی غزنی 2 موتر زرهی، والی بلخ 5 موتر زرهی مادل 2010 و یک موتر زرهی مادل 2011 نوع کروزین دارد. والیانی دیگری نیز هستند که یک موتر اش از  100 هزار دالر امریکایی گرفته تا 140 هزار دالر امریکایی ارزش دارد. با آنکه ظاهراً می گویند که این وسایط دولتی اند اما زمانی که از وظیفه سبک دوش می شوند، دیده شده است که این وسایط را با خود به خانه می برند.
این یک مثال زنده ی از دارای های والیانی است که هر فرد ملت از آن آگاهی دارد.
اما، ما جایدادهای عطامحمد نور والی بلخ را مورد بررسی قرار می دهیم که تنها در ولایت بلخ نزدیک به یک میلیارد  دالر( هزار میلیون دالر) می رسد. این آن دارایی است که نه از پدرش برای  میراث مانده و نه هم از مجرای تجارت بدست آورده است بلکه در 10 سال گذشته با استفاده از پست دولتی بدست آورده است.
پدر عطا محمد نور در شهر مزارشریف یک دوکاندار عادی بود که تمام مفاد سالانه اش به بیش از 1000 دالر امریکایی نمی رسید، اما امروز پسرش (عطامحمدنور) منحیث یک سرمایه دار جهانی یاد می شود. در سال های گذشته والیان و وزیران دولت افغانستان میلیون ها دالر امریکایی را حیف میل نموده اند که مانند والی بلخ تا هنوز نه از سوی دولت و نه هم از جانب رییس جمهور مورد پیگرد قرار گرفته اند.
حتی برادران رئیس جمهوری هر یک محمود کرزی و احمد ولی کرزی، تا چند سال قبل در هوتل های امریکا مزدوری می کردند، اما در دوره ی حکومت برادرش (حامد کرزی) میلیونر شدند که این خودش یک مثال آشکار از غرق بودن حکومت رییس جمهور کرزی در گودال فساد است.
دارایی های والی بلخ!
این آشکار است که والی بلخ در مزارشریف جایداد و یا دارایی هنگفتی دارد اما از دارایی های که در کشور های منطقه و جهان دارد، خدا می داند.
مناطقی را که ما به شکل درجه بندی در مزارشریف یاد آور می شویم، تبلیغی نیست بلکه یک حقیقت است که هر کس می تواند از مناطق ذکر شده دیدن  نموده و در مورد آن بررسی نماید. بر اساس معلومات، بعد از بررسی ها بدست آوردیم که والی بلخ تنها در شهر مزارشریف با قباله ی شرعی بیش از 500 جایداد دارد که یا به نام خانمش، پسرانش و یک دخترش ثبت شده  است.
1-    شهرک خالد بن ولید:این شهرک که از جانب والی بلخ عرضه گردیده و هم اکنون 6000 نمره اش به فروش رسیده او هر یک  نمره ی این شهرک از 800 دالر گرفته تا 20000 دالر قیمت دارد و درین اواخر ده ها هزار دالر بلند رفته است. در این شهرک 200 نمره در موقعیت های اعلی وجود دارد که برای خود تخصیص داده است.

2-    باختر مارکیت، زیر زمینی که 200 دوکان دارد.
3-    نزدیک سینا استدیوم مارکیت بادام که ملکیت خودش است.
4-    به نام عجب خان یک مارکیت اسبق که هم اکنون کار سرش جریان داره و گفته می شود که بیش از 500 دوکان در آن اعمار خواهد شد که ملکیت شخصی خانواده ی والی  دانسته شده.
5-    نوربزنس سنتر که 8 طبقه و 100 دوکان دارد.
6-    مارکیت ادویه فروشی که مقابل شفاخانه موقعیت دارد.
7-    کلینیک لایزری نور.
8-    در منطقه دروازه ی بلخ شرکت تیل نور.
9-    شهرک میترا نور که بیش از 400 خانه دارد.
10-                      مقابل شهرداری مزار یک مارکیت 10 منزله که کارش جریان دارد.
11-                      شرکت ترانسپورتی میترا نور که بیش از 300 موتر باربری کاماز دارد.
12-                      در منطقه سینمای اسبق مزار  مارکیت آریا که بیش از 1000 دوکان دارد.
13-                      در شاهراه مزار کابل سرای میترا نور.
14-                      در مناطق مختلف شهر مزارشریف پمپ استیشن های خالد نور.
15-                      یک خانه به نام مولانا در جوار قوماندانی امنیه.
16-                      خانه ی چهار طبقه ی که همین حالا زیست مینماید به ارزش 2 میلیون دالر ساخته شده.
17-                      منزل دوطبقه ی بنام دفترسیاسی که در دروازه ی بلخ موقعیت دارد.
18-                      سرای که عقب منزل اختر ابراهیم خیل که استگاه شولگره در آنجا موقعیت دارد.
19-                      یک بلند منزل در  عقب ولایت در کوچه قاضیان شهر مزارشریف.
20-                      یک بلند منزل که عقب لیسه ی سلطان راضیه قرار دارد و باری یک کلینیک به کرایه داده شده بنام خانمش ثبت است.
21-                      موسسه خصوصی آریا - مزارشریف که احمد ضیا مسعود نیز در آن شریک میباشد دارای منزل 5 طبقه ی است.
22-                      شرکت سرک سازی خالد نور که در سرای مهمان مزار موقعیت دارد مارکیت خود والی است.
23-                      دو شفاخانه ها به نام های مولانا جلال الدین و الفلاح.
24-                      مارکیت سینافر که بیش از 400 دوکان دارد.
25-                      ذخیره های تیل در شهرک بندری حیرتان، شرکت وارداتی تیل بنام انترنشنل، شراکت با کمال نبی زاده – تلویزیون به نام آرزو، یک پرودکشن به نام شمال، تلویزیون میترا، شرکت بیل بورد ها به نام بلهیکا که تمام قرارداد های شهرداری را منحصر به خود ساخته و این چنین مارکیت ها و شرکت های دیگری که دریافت لیست مکمل آن کار دشوار خواهد بود.
چیزی که ما در  فوق ذکر نمودیم آن معلوماتی است که از ریاست املاک و ادرات دیگری بدست آمده است و آن ملکیت های است که تمام مردم از آن آگاهی دارند و یک حقیقت روشن است.
عطا محمد نور  آن والی یی بود که در انتخابات ریاست جمهوری گذشته ریس جمهور کرزی را به فساد متهم ساخت او به محضر عام گفت که دیگر با خانواده ی قاچاقبران همکاری نمی کند تا یکبار دیگر ریاست جمهوری را از آن خود نمایند.
باید یاد آور شویم که اداره ی مبارزه با فساد اداره هم ازین معلومات آگاه است و لوی سارنوال صاحب هم بی خبر ازین موضوع نیست، اما سرنوشت جبار ثابت را در ذهن دارید که از همین ترس دست به علاشه نشسته است.

اختلاس، فساد اداری و «چور» در ریاست خدمات بندری حیرتان

مختاروفایی، مدیر مسوول وب سایت هویدا
وب سایت هویدا به اسنادی دست یافته است که تخطی، فساد اداری و کارکرد غیرقانونی رییس اداره ی خدمات بندری حیرتان را نشان می دهد.
در حالی که اداره ی مبارزه علیه فساد اداری ادعا دارد که باید محمد یعقوب زازی رییس اداره خدمات بندری حیرتان، هم اکنون به جرم اختلاس و فساد اداری، در زندان باشد، اما آقای زازی ضمن رد این ادعا، می گوید که وی، هیچ تخلفی نکرده است.
محمد یعقوق زازی، رییس خدمات بندری حیرتان که از سوی یک هیئت موظف مقام ولایت بلخ  که متشکل از نماینده های امنیت ملی، اداره ی مبارزه علیه فساد اداری در شمال و ثارنوالی می باشد،به اختلاس و سوء استفاده از صلاحیت وظیفوی متهم گردیده است.
گزارشی که به تاریخ 1391/1/12  به مقام ولایت بلخ ارائه شده است، در آن آمده است که آقای زازی صدها هزار افغانی را با استفاده از صلاحیت وظیفوی اش، از بودجه‌ی این اداره حیف و میل کرده است.
همچنان این هیئت در گزارش شان گفته است: «موجودیت مفاسد اداری، در خصوص شیوه‌ی اجراآتو تهیه و ترتیب اسناد خریداری غیرضروری یک عراده تراکتور، و یک عراده موتر بس سرویس (404) و همچنان تخطی و تخلفات در سیستم و شیوه اجراآت پروسه داوطلبی قرارداد پورت(4)،اجرا و توزیع غیرقانونی مکافات و مساعدت های نقدی به عده ی از همکاران و کارمندان و زارت تجارت، از جمله موارد فساد اداری است که در این اداره تثبیت شده است.»
در مورد خریداری غیرضروری و غیر قانونی یک عراده تراکتور توسط یعقوب زازی رییس خدمات بندری حیرتان آمده است: رییس خدمات بندری حیرتان، یک عراده تراکتور را با اسناد ساختگی پاکستانی،که به صورت تزویر و جعل ساخته شده از موتر  فروشی احمد خالد (که اصلاً به این نام، موتر فروشی وجود ندارد) خریداری شده و توسط این اسناد مبلغ (198000) افغانی را از بودجه ی اداره ی خدمات بندری حیرتان کشیده است و مبلغ یاد شده توسط رییس اداره خدمات بندری حیرتان (یعقوب زازی) حیف و میل گردیده است.
در این گزارش همچنان انجنیر محمدعالم معاون ترانسپورت و عضو هیئت خریداری اداره ی خدمات بندری حیرتان گفته است که این تراکتور به دستور رییس اداره ی خدمات بندری حیرتان از شهر جلال آباد آورده شده  و بعداً اسناد آن به دستور آقای زازی ساخته شده است.
همچنان رییس خدمات بندری حیرتان، در خریداری یک موتر بس(404) که از موتر فروشی جیحون شهر کابل خریداری شده، نیز به سوء استفاده از صلاحیت وظیفوی و اختلاس متهم است.
مول الدین آمر اداره ی خدمات بندری حیرتان گفته است که محمد یعقوب زازی رییس این اداره، در خریداری این موتر قبلاً با یکی از اقاربش در کابل بنام نعمت الله قرار داده نموده و هنگامی که آنان برای خریداری موتر به کابل می رود، یک عراده موتر مستعمل را به اساس قرار داد قبلی محمدیعقوب زازیبه مبلغ، (3456125) افغانی خریداری کرده است و ضمن مصارف طی مراحل اسناد ترافیکی و محصولات گمرکی موتر متذکره، مبلغ (450000) افغانی را از خرید موتر اضافه بالای مبلغ خریداری شده، به دستور محمد یعقوب زازی رییس این اداره اضافه کرده است که مبالغ یادشده نزد نعمت الله یکی از اقارب آقای زازی می باشد.
به اساس گفته های مول الدین آمر خدمات این ریاست که در ترکیب هیئت خریداری موتر نیز بوده است، نعمت الله شخص قرار دادی آقای زازی اسناد خریداری موتر (404) را به شکل جعلی و تزویر بنام شرکت شهزاده اوریاخیل ترتیب داده است.
همچنان رییس اداره ی خدمات بندری حیرتان، به توزیع تحایف و مکافات به کارمندان وزارت تجارت از بودجه ی ریاست خدمات بندری حیرتان متهم است و همچنان آقای زازی به تعدادی از کارمندان مرکز وزارت و وابسته گان رهبری آن وزارت اجرا آت غیر قانونی نموده است.
در همین حال شمس‌الله جاوید رییس اداره‌ی مبارزه با فساد اداری در شمال می‌گوید که رییس اداره ی خدمات بندری حیرتان پس از آن بازداشت شد ‌که ماموران این ادراه به همکاری امنیت ملی و دادستانی از وی در مورد اختلاس و فساد در موارد یاشده تحقیق کردند.
در پایان اوراقی که ماموران امنیت ملی، ریاست ثارنوالی و اداره ی مبارزه علیه فساد اداری، امضا نموده است، همچنان آمده است که رییس اداره ی خدمات بندری حیرتان به آنان، در هنگام تحقیق در موارد فساد اداری در این اداره، (100000) صدهزار افغانی رشوه، به خاطر پنهان نگهداشتن پرونده‌ی فساد وی پیشنهاد کرده است.
در همین حال شمس الله جاوید رییس اداره ی مبارزه با فساد اداری در شمال، با تایید این مو         ضوع می گوید:« این مقام ارشد شهرک بندری حیرتان به خاطر پنهان کردن پرونده ی فساد اش، بسیار بی شرمانه به ماموران اداره‌ی مبارزه بافساد اداری، امنیت ملی و دادستانی رشوه پیشنهاد کرده است»
در همین حال، آقای زازی رییس خدمات بندری حیرتان، ضمن رد این اتهامات، در مورد کسانی که از ادارات امنیت ملی، ثارنوالی و اداره ی مبارزه با فساد، از وی تحقیق کردند، می گویند که آنان برای چور کردن به اداره ی وی آمده بوده است و تهیه ی پرونده ی فساد برای وی، از روی تعصبات قومی، لسانی و سمتی بوده است.
آقای زازی در فایل صوتی که در اختیار روزنامه ماندگار قرار گرفته، از افراد مشخصی به عنوان (نازدانه های والی صاحب بلخ) نام می برد و می گوید که آنان همواره در پی ریختاندن آبرو و حیثیت وی بوده است.
حاجی اکبر رییس امنیت شهرک حیرتان، کریم سعیدی ثارنوال، و آقای ثابت از جمله کسانی اند که رییس اداره ی خدمات بندری حیرتان، آنان را به ساختن پرونده علیه وی متهم می نماید.
همچنان به اساس فایل صوتی،که در اختیار وب سایت هویدا قرار گرفته هنگامی که مختار وفایی( نویسنده ی این گزارش) از آقای زازی در مورد چگونگی این اتهامات می پرسد، وی پس از دوهفته انتظار که در این جریان بهانه های مختلفی همچون:«باید برای مصاحبه از والی بلخ اجازه بگیرم»، « در سفر هستم» و... در محل غیر رسمی، وی را دعوت نموده و می گوید: (جیب خرچی ات را می دهم، از نشر این گزارش خود داری کن).
در عین حال آقای زازی ادعا دارد که وی نیز علیه اداره ی مبارزه علیه فساد اداری اسنادی در اختیار دارد که فساد آنان را نشان می دهد، اما هیچگونه اسنادی را در اختیار ما قرار نداد.
شمس الله جاوید رییس اداره ی مبارزه علیه فساد اداری در شمال، در مورد این اظهارات آقای زازی می گوید که، آنان آماده است در برابر هرگونه اتهامات پاسخگو باشد، و اگر رییس خدمات بندری حیرتان اسناد موثق در این مورد،در اختیار دارد لطفاً به رسانه ها و مراجع مربوطه بسپارد.
هرچند آقای جاوید می گوید که بر اساس قانون، رییس اداره ی خدمات بندری حیرتان در هنگام فساد بر اساس ثبوت بازداشت و به ثارنوالی معرفی گردیده است که باید فعلا در زندان باشد، اما وی تا به حال به طور غیرقانونی در چوکی اداره ی خدمات بندری حیرتان نشسته است.
در همین حال گفته می شود که رییس اداره ی خدمات بندری حیرتان، پس از بازداشت، به ضمانت عطامحمد نور، والی بلخ آزاد گردیده است.
در حالی که اداره ی مبارزه علیه فساد اداری،می گوید که پرونده ی فساد آقای زازی به ثارنوالی فرستاده شده، اما، سید احمد بصیر ثارنوال تحقیق کمیته ی مبارزه با فساد اداری ریاست ثارنوالی بلخ می گوید که، دوسیه فساد رییس خدمات بندری حیرتان به آنان رسیده و روی آنان کار جریان دارد.
در عین حال قاضی نجیب الله رییس شهرک حیرتان می‌گوید که وی در زمان بازداشت آقای زازی در بیرون از شهرک بوده، اما از تحقیق هیئت اداره‌ی مبارزه بافساد اداری، امنیت ملی و دادستانی از آقای زازی اطلاع دارد.
به گفته ی قاضی نجیب الله، این پرونده اگر بدرستی مورد تحقیق قرار گیرد و فساد و اختلاس در وی ثابت گردد، یک مساله‌ی « بسیار بزرگ» است و  «پای چندین تن» دیگر نیز در این قضیه دخیل می باشد.
این در حالی است که یک تحقیق سازمان ملل متحد که چندی قبل انجام یافته بود، نشان می داد که بیشترین فساد در سطح کشور، در یک سال گذشته در ولایات شمال افغانستان صورت گرفته است.
تذکر: این گزارش قبلا در روزنامه‌ی ماندگار  و وب سایت هویدا منتشر شده است، و بدلیل دست یافتن به اسناد، برای حاد بودن موضوع، با اضافات جدید دوباره ازسوی این وبلاگ منتشر می شود...

۰۱ خرداد ۱۳۹۲

سهم شورای ولایتی بلخ، در یک رسوایی بزرگ


مختاروفایی، روزنامه نگار آزاد
 ولایت بلخ، چندی قبل از سوی یک مقام وزارت زراعت، آبیاری و مالداری دومین ولایت غاصب زمین در سطح کشور دانسته شد. غصب زمین، یگانه معضلی است که در سطح تمام ولایات کشور، به گونه ی گسترده جریان دارد و بیشترین غاصبین زمین کسانی دانسته می شوند که از زور و قدرت برخور دار اند.
آنچه در ولایت بلخ، در جریان این معضل ها ( غصب زمین) مشاهده می شود، این است که مردم یکی از مراجع داد رس شان، شورای ولایتی را می دانند، شورای ولایتی به عنوان یک نهاد مردمی، می تواند بیشترین نقش را در حل و فصل دعواها و معضل های اجتماعی و بخصوص مشکلات پیچیده ی غصب جایدادها و زمین های ملکی و دولتی داشته باشد. 
در حالی که نقش شورای ولایتی بلخ را در رشد رفاه اجتماعی و گره گشایی از بعضی مشکلات مردم نادیده گرفته نمی توانیم، با آن هم دیده شده است که این شورا توسط تعدادی از عناصر داخلی این شورا به بیراهه کشانده شده و در پیدایش و افزایش چالش ها و بخصوص غصب زمین سهم گسترده داشته است. 
با جرئت می توان گفت: تعدادی از اعضای این شورا، وکالت مردم را به عنوان یک حربه برای رسیدن به آرمان ها و مقاصد پولی و قدرت شان استفاده می کنند. 
بلخ، به عنوان یکی از ولایات کلیدی کشور، صاحب شورای ولایتی می باشد که در قالب آن نزده تن، به عنوان نمایندگان منتخب مردم عضویت آن را دارند. 
سهم شورای ولایتی بلخ، در غصب زمین! 
چندین تن از اعضای شورای ولایتی بلخ،از جمله ی کسانی هستند که در غصب و چپاول زمین ها اجداد باشندگان این ولایت به طور مستقیم دست دارند. 
هم اکنون دوسیه های فساد و غصب زمین ها توسط این افراد در اداره ی عالی مبارزه با فساد اداری موجود است و نام های این افراد نیز بارها از سوی رسانه ها به عنوان غاصبین زمین جار زده شده است. 
عبدالرشید دوران یکتن از اعضای این شورا، از جمله مشهورترین غاصبین زمین در ولایت بلخ است که صدهاجریب زمین را در شهرک حیرتان و ولسوالی شورتپه ی این ولایت غصب نموده است. 
آقای دوران، با استفاده از زور و قدرتی که دارد، مالکین زمین های یادشده را از محل شان رانده و محل را در قبضه ی خودش در آورده است. 
وی در شهرک حیرتان و قسمت های از ولسوالی شورتپه صدها جریب زمین مردم را به زور غصب نموده است و هم اکنون به طور نمره های رهایشی به فروش می رساند. 
شمس الله جاوید رییس اداره ی عالی مبارزه با فساد اداری در شمال، چند روز قبل یاد آور شد که یکی از اعضای شورای ولایتی بلخ را به دلیل غصب زمین و فساد اداری به ثارنوالی معرفی کرده است. 
هرچند وی از فرد مشخصی نام نبرد، اما اسناد موجود نشان می دهد که این شخص مبهم، که رییس اداره ی مبارزه با فساد اداری در شمال، از وی نام نبرده است، آقای عبدالرشید دوران از اعضای شورای ولایتی بلخ می باشد. 
هرچند دکتر افضل حدید رییس شورای ولایتی بلخ، اتهامات علیه اعضای این شورا را رد کرده است، اما رد کردن این موضوع از سوی رییس این شورا به معنی «پنهان کردن آفتاب در دو انگشت» می باشد. 
رییس شورای ولایتی بلخ، به جای این که به عنوان مسوول یک نهاد قوی مردمی، باید تلاش ورزد تا چهره های مفسد و مردم آزار را به شمول غاصبینی که در شورای ولایتی بلخ عضویت دارند، به مردم معرفی نمایند و در بیان واقعیت ها با رسانه ها و اداره ی مبارزه علیه فساد اداری همگام باشد؛ در پوشیده ماندن خیانت ها، ادامه ی وضعیت و جرئت بخشیدن به مفسدین و غاصبان کمک می کند. 
به گفته ی رییس شورای ولایتی بلخ، این شورا، در میان شوراهای ولایتی ولایات کشور، از نام نیک برخور دار است و فعالیت هایش همواره مورد تقدیر مقامات مرکزی و محلی کشور قرار گرفته است. 
با این همه نام نیک و دست آوردهای که رییس شورای ولایتی بلخ به آن افتخار می کند، آنچه دامن این شورا را آلوده ساخته و با ادامه ی این وضعیت آلوده تر خواهد ساخت، ساخت و بافت های داخلی این شورا، سکوت و همگام شدن رییس و دیگر اعضای این شورا، در برابر مفسدین و غاصبینی است که خود را به عنوان نماینده ی مردم، با استفاده از رای مردم در قالب این شورا جا زده اند، می باشد. 
رییس و دیگر اعضای شورای ولایتی بلخ که خواهان حفظ و دوباره برگرداندن نام نیک و آبروی از دست رفته ی این شورا می باشد، باید در برابر غاصبین زمین قد علم نموده و شجاعانه نام های آنانی را که در مردم آزاری ها و غصب جایدادهای ملکی و دولتی سهم دارند افشا نموده و در هماهنگی با اداره ی عالی مبارزه علیه فساد اداری و دیگر ارگان های مربوط آنان را به قانون بسپارند. 

چرس،ضروری‌ترین عنصر محافل خوشی جوانان در بلخ


مختار وفایی/ روزنامه نگار آزاد
  چرس در حالی که یکی از موادهای مخرب و خطرساز برای صحت انسان‌ها شمرده می‌شود، هم اکنون در میان جوان ولایت بلخ به عنوان یک عنصر مهم در محافل خوش‌گذرانی و نشست‌های دوستانه‌ی آنان تبدیل گردیده است.
کشت و خرید و فروش این مواد مخرب از دیدگاه قانون منع و جرم پنداشته می‌شود، اما در شهر مزارشریف دیده شده است که این مواد به طور آزادانه خرید و فروش می‌گردد.
در حالی‌که کشت مواد مخدر در ولایت بلخ سال‌هاست به صفر رسیده، اما کشت، خرید و فروش و استفاده از چرس نه تنها که کاهش نیافته، بلکه هر روز افزایش چشم‌گیر را نشان می‌دهد.
به اساس گفته‌های تعدادی از فعالان نهادهای مدنی، چرس به عنوان یک مواد مخرب و فوق العاده خطرناک، هیچ‌گاه از سوی حکومت جدی گرفته نشده و هم اکنون تعدادی از سربازان پولیس ملی نیز از این مواد استفاده می‌کنند.
هر چند استفاده‌ی این مواد از سال‌های قبل در میان مردم افغانستان رایج بود، اما طی چندسال اخیر افزایش چشم گیر و نگران کننده‌ی را در میان قشرجوان نشان می‌دهد.
چهارباغ روضه، وعده گاه چرسی‌ها
هم اکنون چهارباغ روضه، در شهر مزارشریف به محلی امنی برای دود کردن این مواد تبدیل گردیده است، وقتی عصرها برای تفریح و آرامش به چهارباغ روضه‌ی شریف که یگانه جایگاه مقدس و آرامبخش برای مردم است بروی، دود چرس به مشام ات می‌رسد و می‌بینی که جمعی نشسته اند و مخلصانه باهم از این مواد مخرب لذت می‌برند و «سگرتی» را به نوبت دست به دست می‌کنند.
با این که ده‌ها تن از سربازان و کارگران برای محافظت و پاک نگهداشتن بارگاه و پارک‌های روضه‌ی شریف گماشته شده اند، اما با آن هم گوشه‌های از این زیارت به پناه‌گاه خوبی برای معتادان و بخصوص استفاده کنندگان چرس تبدیل گردیده است.
دود کردن چرس در فضای سبز دانشگاه بلخ
نفوذ این مواد مخرب در حدی رسیده است که دانش آموزان مکاتب و دانشجویان دانشگاه‌ها نیز به آن آغشته شده اند.
گفته می‌شود که برخی از دانشجویان دانشگاه بلخ نیز در فضای سبز و آرام‌بخش این دانشگاه از دود این مواد به باور خودشان لذت می‌برند.
تعدادی از دانشجویان این دانشگاه در ساعات تفریح و رخصتی در محلی گردهم می‌آیند و به گفته‌ی خودشان« بوته‌ی فقیری را سٌر می‌کنند. »
عقب طعام خانه‌ی دانشگاه بلخ، محلی است که اطراف آنرا درختان و سبزه‌ها احاطه کرده است و هم‌چنان رفت و آمد مسوولان و محافظان نیز در آن محل به ندرت دیده می‌شود. این محل، به عنوان یک جایگاه آرامش برای جوانان معتاد این دانشگاه تبدیل شده و دود چرس در میان سبزه‌ها و درختان دانشگاه بلخ از همین نقطه آغاز گردیده و ادامه‌ی آن به طور وحشتناک دامنه‌ی این دانشگاه را پرخواهد کرد.
عواقب ناگوار چرس بر سلامتی ذهن و بدن
تعدادی از متخصصان صحی چرس را یکی از مخرب‌ترین موادهای مضر در صحت و سلامتی انسان‌ها دانسته و اثرات کوتاه مدت آن را «مختل شدن قوه حافظه و تمرکز فکری موقتی، اختلال درک زمان و مکان، اضطراب، افسرده‌گی، هیجان، تحرک زیاد، تحریک پذیری، تندمزاجی، بی قراری، پر حرفی، خنده‌های بی‌دلیل، احساس طرد شده‌گی، ترس و وحشت، دگرگونی و تغییر شکل فضا و زمان – اختلال در هم‌آهنگی و تعادل در راه رفتن و...» و اثرات دراز مدت آن را «از دست دادن انگیزه و علایق، آسیب به حافظه و تمرکز فکر، اختلالات اضطرابی- توهم- هذیان و دیوانه گی، عدم قابلیت راننده گی، کاهش قوای دفاعی بدن در برابر عفونتها و بیماریها، گیجی و سردرگمی، فقدان انرژی و...» برشمرده‌اند.
با وجود این همه؛ نا آگاهی جوانان یگانه عامل روی آوردن آنان به این مواد می باشد.
متاسفانه، در یک جامعه‌ی اسلامی، بخصوص در میان قشر جوان تبدیل شدن چرس به عنوان یک فرهنگ و عنصر مهم محافل خوشی، شرم آور و نگران کننده است.
عدم اراداه‌ی قوی از سوی ارگان‌های دولتی، عدم برنامه‌های آگاهی دهی از ضررهای این مواد مخرب، کشت و خرید و فروش آزادانه‌ی این مواد در کوچه و بازار و عدم مسوولیت پذیری علمای دین در مورد آگاهی دهی مردم از طریق منابر و مساجد از مواردی است که علاقه مندان و استفاده کنندگان آن را روز به روز افزایش داده و دامن نسل جوان کشور هر روز بیشتر از پیش به این بوته‌ی مضر آلوده می‌گردد.
آگاهی دهی از طریق منابر و مساجد، ایجاد مصروفیت‌های ذهنی و شغلی، مورد پیگرد قرار دادن استفاده کنندگان و کشت کنندگان این مواد و راه اندازی برنامه‌های معلوماتی در رابطه به اضرار و عواقب استفاده از این مواد، راه‌های است که می‌توانند، دامن این مواد مخرب را تاحدی از جامعه‌ی کوتاه نماید

۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۲

راشدی خطاب به نهاد های عدلی وقضایی:

خبر نگاران را باز داشت نکنید

 مبارز راشدی، معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ کشور روز (چهار شنبه 11 ثور) در کابل اعلام کرد که نهادهای عدلی و قضایی حق بازداشت خبرنگاران را ندارند.
او از عملکرد وزارت داخله در برابر خبرنگاران به شدت انتقاد کرد و گفت که وزارت اطلاعات و فرهنگ به این وزارت و تمام نهادهای عدلی و قضایی این موضوع را مطرح کرده، اما آنان بی توجهی کرده اند. 
مبارز راشدی می گوید که رسانه و خبرنگاران در هر کشور مخالفان خود را دارند و خبرنگاران کوشش نمایند با آنان مبارزه کنند. مبارز راشدی می گوید که رسانه و خبرنگاران در هر کشور مخالفان خود را دارند و خبرنگاران کوشش نمایند با آنان مبارزه کنند.
او می گوید، در صورتیکه خبرنگاران تخلف کنند در قدم اول باید وزارت اطلاعات و فرهنگ قضیه را بررسی کند و بعد به نهادهای عدلی و قضایی واگذار شود.
معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ خطاب به نهادهای عدلی و قضایی گفت: "از تمام شما می خواهیم که از این بعد خبرنگاران بازداشت نکنید."
او تاکید کرد که بازداشت و محکمه خبرنگاران از طرف وزارت داخله و نهادهای عدلی و قضایی، خلاف قانون اساسی کشور است
منبع: خبرگزاری بخدی

حساسیت حکومت افغانستان در برابر رسانه های آزاد

مسوولان روزنامه هشت صبح، چند روز قبل بخاطر نشر یک گزارش تحقیقی در مورد فساد در وزارت معاون به دادستانی خواسته شدند.
گزارش "معادن افغانستان تاراج می شود" 13 حمل در روزنامه هشت منتشر شد که اکبر رستمی تهیه  کننده ی این گزارش تحقیقی بود.
مسوولان روزنامه هشت صبح گفته اند که حاضر است تا تمام مواردی را در این گزارش آمده است با اسناد به هر مرجعی قانونی ارائه نماید و از نشر این گزارش دفاع نماید.
پس از نشر این گزارش تحقیقی، وزیر معادن و صنایع کشور به مجلس نمایندگان فراخوانده شد و حتی سرنوشت وی به  استیضاح کشانیده شد.
فراخوانده شدن مسوولان روزنامه هشت صبح به دادستانی، از نگاه قانون همگانی رسانه های آزاد افغانستان، غیر قانونی است و باید این موضوع از طرف کمیسیون رسیدگی به شکایات وزارت اطلاعات و فرهنگ بررسی گردد.
آگاهان رسانه یی بدین باور اند که در این اوخر خشونت ها علیه خبرنگاران در کشور افزایش یافته و تیم حاکم در صدد خفه کردن صدای خبرنگاران و رسانه های هستند که در همواره در تلاش فاش ساختن و بیان کردن حقایق هستند.
هفته ی گذشته علی اصغر یعقوبی خبرنگار رادیو مژده در شهر هرات مورد حمله ی مسلحانه قرار گرفت و شدیداً زخم برداشت.
این در حالی است که  فردا سوم می روز جهانی مطبوعات  است و در آستانه ی این روز خشونت ها علیه خبرنگاران در حال افزایش دیده می شود.
 

۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۲

خلاء شکننده در نظام حکومت محلی بلخ....

به اقتدار سیاسی و پایگاه مردمی این مرد، که روز به روز مستحکم و قوی تر می شود، باور دارم؛ رهبران و فرماندهان جهادی هم طراز وی هم اکنون سال های زیادی از وی عقب مانده اند.به نظر من سازگاری و آشنایی وی با " اوضاع زمان" یکی از رازهای است که توان...سته است وی را به عنوان یک رهبر و یا به قول بعضی ها "سلطان شمال" در میان سیاسیون و اجتماع جلوه دهد....
اما در تیم کاری وی یک خلاء شکننده مشاهد می شود؛ آن هم این که، کسانی که هم اکنون در دور و اطراف وی به عنوان حامیان و یا همکاران وی حلقه زده اند و به حمایت وی در پست های مهم حکومتی گماشته شده اند، هرکدام آنان به تنهایی داعیه ی "عطامحمد نور" شدن را سر می دهند، باور دارم که اگر جایگاه والی بلخ، خالی دیده شود، (حتی برای یک روز) "عطامحمد نور ها"ی زیادی سر بلند خواهند کرد و بلخ در چنگال سلطان زاده های خواهد بود که هر کدام خودشان را لایق جایگاه عطامحمد نور می دانند...
والی بلخ که از مرزهای "والی" بودن و "فرمانده" بودن گذشته است؛ باید برای پایدار ماندن اقتدار و قدرتش در نبود خودش نیز فکرهای کند و یک تیم با ظرفیت را در اطرافش بپروراند...
نوشته :
Mokhtar Wafayi

۰۶ اردیبهشت ۱۳۹۲

نگرانی ها از افزایش خشونت ها علیه خبرنگاران افغانستان

 

به اساس گزارش گزارشگران بدون سرحد، از آغاز سال جاری به این طرف، ژورنالیستان حد اقل 30 بار توسط مقام های محلی و پولیس مورد تهدید و حمله فزیکی قرار گرفته اند که ازین جمله ده مورد آن در ده روز گذشته بوده است.
در راپور گزارشگران بدون سرحد گفته شده، مقام های حکومت افغانستان باید تلاش های شان را در حمایت از ژورنالیستان و در جواب خشونت ها و تهدید های طالبان، دشمنان آزادی بیان و سایر گروپ های فشار دو چند بسازند.
چنانچه در 22 ماه اپریل در ولایت هرات بالای موتر علی اصغر یعقوبی ژورنالیست رادیو مژده حمله صورت گرفت و وی زخمی و به شفاخانه انتقال داده شد.
همچنان احمد ندیم غوری یک ژورنالیست مستقر در ولایت غور به تاریخ 17 ماه اپریل بخاطر انتقاد از روش ها و عملکرد های عنعنوی و همچنان ابراهیم محمدی ژورنالیست که با رادیو فریاد و رادیوی ملی در ولایت فراه کار می نماید به تاریخ 13 ماه اپریل چندین بار از طرف طالبان تهدید به مرگ شده اند.
به نوشته راپور ژورنالیستان بدون سرحد، تنها طالبان منبع تهدید علیه ژورنالیستان نیستند، بلکه قدرتمندان و کارمندان دولتی هم در مرکز و هم در ولایات افغانستان ژورنالیستان را مورد تهدید و ارعاب قرار می دهند.
ولی آرین که با تلویزیون طلوع کار می نماید به تاریخ 20 ماه اپریل از طرف یک قوماندان تهدید به مرگ شد. این تهدید بخاطری صورت گرفت که ولی
  آرین راجع به قتل سه نفر در یک دعوت شخصی که در ولایت پروان صورت گرفته بود گزارش داده بود. یکی از قاتلین مظنون وابستگان این قوماندان بوده است.
نصیر احمد صادق مالک تلویزیون خصوصی «1» به تاریخ 20 ماه اپریل در ولایت تخار مورد حمله فزیکی پولیس قرار گرفت. خلاصه که خشونت و تهدید علیه ژونالیستان اخیراً افزایش یافته است.
در راپور گزارشگران بدون سرحد گفته شد، هر چند که حکومت افغانستان تضمین کننده مواد قانون اساسی است و نباید که سانسور را اجازه بدهد، اما برای دومین بار در ظرف کمتر از دو ماه، حامد کرزی رییس جمهور افغانستان به وزارت اطلاعات و فرهنگ هدایت داده تا از پخش فلم های که بگفته او مخالف ارزش های جامعه افغانستان می باشد خود داری شود.
در راپور گفته شده که شورای علمای افغانستان از نفوذ خود استفاده می نماید تا حامد کرزی را وادار بسازد به بهانه دفاع از ارزش های اسلامی بالای رسانه ها وژورنالیستان قوانین سرکوب کننده وضع کند که این کار با مسوولیت های یک حکومت دموکراتیک سازگار نمی باشد.

۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۲

پس لرزه های یک باران لذت بخش:

هزاران خانواده در شولگره و ساحاتی از بلخ،طعمه ی سیلاب شدند
عصر دیروز سه شنبه، پس از باریدن باران شدید در ولایت بلخ، ولسوالی شولگره و تعدادی از مناطق دیگر این ولایت طعمه ی سیلاب ها گردیده و هزاران تن بی خانمان شدند.
شهرک مهاجر نشین کمپ سخی، شهرک علی آباد، شهرک علی چوپان و تعداد دیگری از مناطق ولایت بلخ نیز از این سیلاب ها متضرر شده اند.
سراج الدین عابد ولسوال شولگره، می گوید: تاحال اجساد هشت تن که دوتن آنان دانش آموزان می باشد، یافت شده و یک هزار منزل مسکونی و دو هزار جریب زمین زراعتی تخریب گردیده است.
آقای عابد می افزاید که قریه ها قندخلیلی، کرنای سای،قپچاق و بازار ولسوالی شولگره بیشترین آسیب را از این سیلاب ها دیده است.
به اساس گفته های ولسوال شولگره، در میان دو هزار جریب زمینی که طعمه ی سیلاب ها گردیده است، باغ های میوه، کشت زارها و نهال خانه ها نیز موجود می باشد.
به گفته ی شاهدان عینی و مردم محل، تمام دارایی و اموال بیش از یک هزار فامیل را سیلاب ها باخود به دریا برده و هم اکنون این مردم در حالت بی سرپناهی به سر می برند.
محمد رستم از باشندگان محل می گوید که مردم در بدترین وضعیت صحی و حیاتی بسر می برند و تاحال هیچگونه کمکی از سوی حکومت و نهادهای مدد رسان به آن ها صورت نگرفته است.
به اساس گفته های مسوولان ولایت بلخ، ترمینال جدید میدان هوایی بین المللی ولایت بلخ نیز از سرازیر شدن سیلاب ها متضرر شده و تخریبات سیلاب در این ترمینال میلیون ها افغانی هزینه خواهد برداشت.
در همین حال سراج الدین عابد ولسوال شولگره از احتمال بالا رفتن آمار کشته شده گان و تخریب زمین های زراعتی در این ولسوالی نیز خبر می دهد.
در عین حال، نزدیک به هزار منزل مسکونی در شهرک های علی آباد،کمپ سخی و علی چوپان نیز تخریب گردیده و از کشته شدن احتمالی چندین تن نیز در این مناطق خبر داده می شود.
باتلاش های پیگیر خواستیم از ریاست مبارزه باحوادث ولایت بلخ نیز بپرسیم که این اداره در رابطه چه اقداماتی را روی دست گرفته است، اما بارها تلاش ما برای دریافت این پاسخ بی نتیجه ماند!
مختار وفایی / مزارشریف
 

سرخط خبرهای ناگوار از بلخ.....

والی صاحب بلخ در سفر است!
معاون صاحب والی بلخ مریض است و به هیچ وجه از خانه بیرون نمی براید!
فرمانده قول اردوی 209 شاهین برای نجات مردم از سیلاب توسط هیلیکوپتر جواب رد داد!
وزیر دفاع در بیرون از کشور بسر می برد، تا اجازه ی استفاده از هیلیکوپترها را می داد!
رییس مبارزه باحوادث ولایت بلخ از ترس سیلاب از محل فرار کرده است!
...
یک هزار منزل مسکونی در ولسوالی شولگره طعمه ی سیلاب گردیده!
سیزده جسد تاهنوز از ولسوالی شولگره و دیگر مناطق بلخ کشف گردیده!
هزاران تن در حالت بی سرپناهی و وضعیت بد صحی و زندگی بسر می برند...
بیش از یک ساعت است که برای جلسه ی اضطراری آمادگی گرفته شده و رییس صاحبان ادارات مربوطه جمع نمی شوند!

سرخط خبرهای بلخ به نقل از دکتر افضل حدید رییس شورای ولایتی بلخ،عباس ابراهیم زاده نماینده مردم بلخ در پارلمان و شاهدان....
سریال سیلاب های بهاری که چندین سال است مردم بلخ و ولایات شمال را بی خانمان می کنند، دوباره از سر گرفته شد....
 

حمله به جان علی اصغر یعقوبی را طالبان به عهده گرفت

هرچند حمله به جان این خبرنگار جوان را در ظاهر طالبان به عهده گرفته اند، اما گفته های وجود دارد که سازمان های استخباراتی و گروه های وحشت گرای دیگر نیز در صدد سرکوب رسانه ها و خبرنگاران متعهد هستند.

نیروهای طالبان، ادعا دارند که علی اصغریعقوبی موارد ضد اسلامی را به نشر می رساند و بدین سبب سزای وی مرگ است.
علی اصغر یعقوبی که شام روز دوشنبه هنگامی مورد حمله قرار گرفت که از یک پیچ جاده در حال عبور بود.
این خبرنگار جوان پس از حمله ی مسلحانه به شفاخانه ی حوزوی هرات منتقل شده و هم اکنون وضعیت صحی وی رضایت بخش خوانده شده است.
همچنان خبرنگاران هرات با ابراز نگرانی از افزایش خشونت ها علیه خبرنگاران، حمله به جان یعقوبی را به شدت محکوم نموده و خواستار گرفتاری و محکمه ی عاملان این رویداد شده اند.
افزایش خشونت ها علیه خبرنگاران از نگرانی های جدی نهادهای مدافع خبرنگاران طی چند ماه گذشته بوده است که دفتر نی حمایت کننده ی رسانه های آزاد افغانستان نیز چندی قبل از افزایش این خشونت ها ابراز نگرانی نمود.
به باور مسوولان دفتر نی، بیشترین خشونت علیه خبرنگاران از سوی حکومتگران اعمال می شود.
 

۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۲

حمله ی مسلحانه به جان یک خبرنگار محلی در هرات

به دنبال گفته اظهارات مسوولان و فعالان رسانه یی در کشور، این بار یک خبرنگار محلی در ولایت هرات مورد حمله ی مسلحانه قرار گرفت.
افراد مسلح ناشناس عصر روز دوشنبه( 2 ثور) علی اصغر یعقوبی خبرنگار رادیو محلی "مژده" را با ضرب گلوله زخمی  کردند.
شاهدان عینی گفته اند که ساعت چهار عصر  روز گذشته، افراد مسلح ناشناس بالای موتر علی اصغر خبرنگار محلی رادیو مژده در منطقهٔ جاده ای کچ ناحیه اول شهرهرات شلیک کردند که از ناحیه سینه زخمی شد.
یعقوبی که کنون در شفاخانهٔ مرکزی هرات بستری می باشد و از وضعیت خوب برخوردار است می گوید که دو فرد موتر سایکل سوار زمانیکه موتراش از یکی از پیچ  جاده عبور می کرد به وی شلیک کردند.
نیروهای امنیتی تااکنون در این مورد ابراز نظر نکردند اما خبرنگاران درهرات همراه با نیروهای امنیتی در تلاش اند تا انگیزه این رویداد را پیدا نمایند.
همچین قرار است امروز سه شنبه 3 ثور خبرنگاران ساعت ده قبل از ظهر در مقابل ساختمان ولایت هرات دست به یک تجمع اعتراضیه بزنند.
گفتنی است که در طی یک هفته گذشته دو تن از خبرنگادان دیگر نیز از سوی افراد ناشناس مورد لت و کوب قرار گرفتند که این باعث نگرانی خبرنگاران درهرات شده است.

افزایش دهشت افگنی و وحشی گری در مکاتب دخترانه ی شمال کشور

دولت هیچ برنامه ی مشخصی برای پایان بخشیدن سریال مسمومیت دختران مکاتب شمال ندارد، مظنونانی بازداشت شده، بخاطر دست یابی به صلح رها می شوند؛ 24 مظنون بازداشت شده کجا هستند؟
به نقل از رسانه ها بیش از٦٥ دانش آموز ليسۀ دخترانه بى بى مريم شهر تالقان مرکز ولايت تخار، که به دلایل نامشخص مسموم شده اند.
داکترعبدالجمیل فروتن رئیس شفاخانه ولایتی تخارگفته است که این حادثه ، روز یک شنبه به وقوع پیوسته است و ازساعت ٩ صبح تا ٢ بعد ازظهر، ٦٥ تن به این شفاخانه و تعدادی هم به شفاخانه خصوصی"نبیل بلال" منتقل گردیده اند
به گفته ی مسوولان: "این دختران بین ١٤ تا ٢٢ سال عمر دارند و دانش آموزان صنوف ٩ تا ١٢ می باشند، که در حالت ضعف جسمانی، تب ولرز و شماری هم در حالت بیهوشی بستر گردیدند."
رئیس شفاخانه ولایتی تخار افزوده است که تا کنون علت دقیق این مسمومیت مشخص نشده؛ اما تحقیقات تیم صحی در این زمینه ادامه دارد.
از مسمومیت ناشناختۀ این دختران؛ درحالی خبر داده می شود که سه روز پیش نيز ٢٠ شاگرد ليسۀ نسوان بى بى هاجرۀ شهر تالقان مسموم شده بودند.
سال گذشته، حدود ٧٠٠ دانش آموز مکاتب تخار از جمله تعدادى از دانش آموزان  ليسۀ بى بى هاجره مسموم گرديدند، که علت آن نوشيدن آب غيرصحى و انتشار يک نوع گاز سمى خوانده شده بود.
پولیس تخار، در آن زمان ٢٤ تن را بازداشت کرد و برخى از آنها اعتراف نمودند که برای مسموم کردن دانش آموزان، مواد کیمیاوی استفاده کرده اند،اما سرنوشت این مظنونان معلوم نیست و تاحال هیچ مظنونی به طور علنی محکمه نگردیده است.
به باور آگاهان دولت هیچگونه برای خاصی برای پایان بخشیدن به سریال مسمومیت دختران مکاتب شمال ندارد.

خبرخوش برای وبلاگ نویسان،بهترین وبلاگ نویس نیز جایزه ی (Nai Award) را بدست میارود!

اطلاعیه ی دفتر نی حمایت کننده ی رسانه های آزاد افغانستان
 
امروزه تجلیل از روز جهانی مطبوعات توسط خبرنگاران و نهاد های خبرنگاری و رسانه ها ، به یک سنت جهانی مبدل شده است. در روز سوم مئی، صدای خبرنگاران بلندتر از دیگر روزهاست! از دست آوردها، توسعه، چالش و مشکلات خود حرف می زنند.
دفتر نی حمایت کنندۀ رسانه های آزادی افغانستان، با درک اینکه افغانستان از خانوادۀ جهانی خبرنگاران، مجزا نیست؛ همه ساله روز جهانی مطبوعات را برگزار می نماید.
واقعاً خبرنگاران در افغانستان، در شرایط سخت و دشوار شجاعانه و دلیرانه به کار خبرنگاری می پردازند که همه شان قابل ستایش و قدردانی اند. با وجود این و بخاطر معیاری شدن کار خبرنگاری و تشویق آنانی که بیشتر از دیگران معیاری عمل می نمایند، ایجاب می نماید که از آنها قدردانی شده و موردستایش قرار گیرند.
بدین ملحوظ، دفتر نی در نظر دارد تا بهترین گزارشگر، بهترین عکاس، بهترین فلمبردار، بهترین اجراء کنندۀ تلویزیونی-رادیویی و بهترین وبلاگر را در روز جهانی مطبوعات، طی یک پروسۀ شفاف با درنظرداشت اصل بی طرفی از طریق کمیتۀ که شخصیت های برجستۀ خبرنگاری در آن عضویت دارند، جایزۀ نی (Nai Award) را به آنها اعطا نماید.
قابل یاددهانی است، کمیتۀ گزینش که دارای پنج عضو می باشد؛ تمام نمونه های کاری نامزدانی را که از سوی رسانه ها معرفی می شوند، به دقت ملاحظه نموده و در هر کته گوری، بهترین گزارشگر، بهترین عکاس، بهترین فلمبردار و بهترین اجراء کنندۀ تلویزیونی- رادیویی شناسایی و برندۀ جایزۀ نی اعلان خواهد گردید.
بنااً از تمام رسانه های چاپی، برقی و آنلاین در کشور تقاضا به عمل می آید تا غرض دریافت جایزۀ نی، بهترین های شان را در چهار کتگوری های فوق با یک نمونۀ کاری شان به این اداه معرفی نمایند تا اجراآت که در نظر است مرعی گردد.
به امید پیروزی هرچه بیشتر شما
یادآوری مهم: معرفی کاندیدا ها از سوی رسانه ها با یک نمونۀ کاری شان الی تاریخ 28اپریل که برابر است با 5 ثور، قابل پذیرش است

با احترام
دفتر نی حمایت کنندۀ رسانه های آزاد افغانستان
 
 

 
 

وبلاگ نویسان نباید نادیده گرفته شود!

 نامه ی یک وبلاگ نویس
 به دفتر محترم نی حمایت کننده رسانه های آزاد افغانستان!
بدون شک نی حمایت کننده ی رسانه های آزاد افغانستان، طی یکدهه ی گذشته پشتوانه و حامی خوبی برای رسانه ها و خبرنگاران آزاد در افغانستان بوده و در رشد و تکاپویی این رسانه ها سهم عمده و فعال داشته است.
از این که به عنوان یک وبلاگ نویس و روزنامه نگار، شاهد تجلیل از سوم می، روز جهانی مطبوعات از سوی دفتر نی می باشم،نهایت خرسندم.
وبلاگ نویسی و جایگاه وبلاگ را در میان رسانه ها به هیچ عنوان نمی توان نادیده گرفت،بطوری که هم اکنون تعدادی زیادی از خبرنگاران و روزنامه نگاران متعهد افغانستان که به نحوی در رسانه های مربوط شان تحت سانسور قرار دارند و نمی توانند حقایق و رویدادهای را که با منابع مربوط شان سر سازگاری ندارند منتشر نمایند با استفاده از وبلاگ ها حقایق را بیان می کنند.مسوولان محترم دفتر نی وضعیت فعلی کشور را خوب درک میکنند و بهتر می دانند که در اکثریت رسانه های افغانستان چه می گذرد!
من به عنوان عضوی از خانواده ی خبرنگاران آزاد افغانستان این موضوع(سانسور از سوی باداران رسانه ها) را تجربه و لمس کرده ام.
در چنین وضعیتی وبلاگ، یگانه مرجع و دریچه ی است که می تواند فریاد این خبرنگاران را به گوش جهانیان رسانده و از پوشیده ماندن حقایق و رویدادها جلوگیری نماید.
بدین لحاظ این خبرنگاران، گزارش ها و نوشته های شان از طریق وبلاگ های شان منتشر می کنند و هم اکنون ده ها وبلاگ نویس، روزانه موضوعات و رویدادهای افغانستان را در صفحات وبلاگ های شان به نشر میسپارند که این یک امر واضح و روشن است.
وبلاگ که دریچه ی باز، بسوی آزادی بیان و یکی از  رکن های اساسی اطلاع رسانی عصر حاضر شمرده می شود، نباید در سوم می که روز جهانی مطبوعات است، نادیده گرفته شود.
هرچند دفتر نی روز جهانی رسانه های اجتماعی را نیز قبلاً تجلیل کرده بود، اما وبلاگ نویسی و وبلاگ نویسان جایگاه خاصی را نسبت به اطلاع رسانی و جامعه ی خبرنگاری دارد که نباید در چنین موارد نادیده گرفته شود.
به عنوان یک وبلاگ نویس و به نمایندگی از کانون تازه تشکیل وبلاگ نویسان بلخ، از دفتر نی حمایت کننده ی رسانه های آزاد افغانستان خواهانیم تا "بهترین وبلاگ نویس" را نیز در جمع بهترین گزارشگر، بهترین عکاس، بهترین فلمبردار و بهترین اجراء کنندۀ تلویزیونی-رادیوییبدین ملحوظ، دفتر نی در نظر دارد تا بهترین گزارشگر، بهترین عکاس، بهترین فلمبردار و بهترین اجراء کنندۀ تلویزیونی-رادیویی را در روز جهانی مطبوعات، طی یک پروسۀ شفاف با درنظرداشت اصل بی طرفی از طریق کمیتۀ که شخصیت های برجستۀ خبرنگاری در آن عضویت دارند، جایزۀ نی (Nai Award) را به آنها اعطا نماید.بهترین گزارشگر، بهترین عکاس، بهترین فلمبردار و بهترین اجراء کنندۀ تلویزیونی-رادیویی بیافزاید. تا باشد در راستای رشد و حمایت وبلاگ نویسان نیز کار موثری صورت گیرد و اهمیت وبلاگ و وبلاگ نویسی در افغانستان نیز به معنی واقعی آن شکل گیرد.
با احترام:
مختار وفایی؛
 وبلاگ نویس و روزنامه نگار آزاد/ مزارشریف

۲۳ فروردین ۱۳۹۲

افغانستان دارالحرب نیست؛ فتواها فرمایشی است!

شورای علمای اسلامی افغانستان، بعد از سال‌ها بالاخره اعلام کرد که «افغانستان دارالحرب نیست». این در جواب طالبان و القاعده است که آنان افغانستان را دارالحرب تشخیص داده‌اند.
شورای علما که به معنی شورای علمای دین است، دیروز در اجلاسی با اعلام اینکه «افغانستان دارالحرب نیست»، این را هم مشخص کردند که در افغانستان کشت و کشتار و حملات انتحاری حرام میباشد.
بحث "دارالحرب"، زمانی مطرح شد که تعدادی از شخصیت‌های اسلامی اعلام کردند که جنگ افغانستان، جنگ میان اسلام و کفر است. البته در غرب هم کسانی این تعریف جنگ را تأیید کردند.
اگرچه بصورت عموم، مردمان کشورهای اسلامی به اینکه جنگ میان اسلام و کفر باشد معتقد نبودند ولی شورای علمای اسلامی تا حالا نخواسته بود وارد این موضوع شود و ابراز نظر و موضع‌گیری کند.
اینجا کلیک نموده و مصاحبه را بشنوید:
آقای وفایی، میگوید که از بسیار قبل انتظار میرفت که علمای دین در افغانستان، موضع خود را مشخص کنند و بگویند که کشت و کشتار و سوء قصدهای انتحاری در این کشور حرام است؛ ولی اینکار را نکرده بودند. این بار اول است که آنان نظر خود را مشخص میکنند و خبر مثبتی است.

فتوای آنان در برابر فتوای علمای پاکستانی قرار میگیرد که افغانستان را دار الحرب تعریف کرده بودند. آقای وفایی، در شرح این اختلافات میگوید که فتوای ملاهای پاکستانی، در "آی اس آی" پاکستان ریشه دارد و فتوای علمای اسلامی افغانستان در ارگ ریاست جمهوری. البته در میان علمای افغان، به گفتۀ آقای وفایی تعدادی هم در استخبارات کشورهای بیگانه ریشه دارند.

از آقای مختار وفایی در مورد محتوا و عمق دینی و مذهبی این فتوا ها میپرسم.

او، میگوید که اسلامی بودن این فتواها یک نوع روپوش است. در اصل سررشتۀ نخ در دست سازمان‌های جاسوسی و اطلاعاتی داخلی و خارجی است. آنان از عقاید دینی و مذهبی و ملی و مردمی سوء استفاده میکنند ولی جالب اینجاست که او اضافه میکند که مردمان افغانستان هم فعلاً دچار یک نوع بحران ذهنی و فکری و انحرافات دینی هستند و این سازمان‌های سیاسی و اطلاعاتی، همراه با سازمان‌های علما، این انحرافات را دامن میزنند.

۱۹ فروردین ۱۳۹۲

بلخ؛ دومین ولایت غاصب زمین در سطح کشور

به اساس گفته های مدیر اراضی وزارت زراعت افغانستان؛ ولایت شمالی بلخ؛از نگاه آمار غصب اراضی دولتی وملکی دومین ولایت غاصب زمین در سطح کشور می باشد.
برنامه آموزشی چهار روزه که ازسوی وزارت زراعت افغانستان به همکاری دفتر یوساید درولایت بلخ راه اندازی گردیده بود، دراین برنامه آموزشی مدیران وکارکنان ادارات اراضی ازصفحات شمال کشورحضورداشتند.
حبیب الله رحمانی مدیر اداره اراضی افغانستان که در جمعی از کارکنان ریاست های زراعت ولایات شمال صحبت می کرد گفت:
این اداره کوشش های زیادی تاهنوز در راستای جلوگیری وباز گرداندن زمین های دولتی و ملکی از چنگال زمین خواران اند، اما تاهنوز به طور کامل موفق نشده است.
آقای رحمانی گفت : اداره ی اراضی کشور، شهرت غاصبینی را که توانسته اند به زور وقدرت دست داشته ی شان دردهه های گذشته زمین ها و اراضی دولتی و غیر دولتی را غصب نموده بودند به ادارات عدلی و قضایی معرفی نماید.
به گفته وی  تاکنون به تعداد بیش از15 هزار و 8 صد و 41 شخص غاصب شناسایی گردیده که افراد شناسایی شده که تعدادی از آنان به مقامات بلند پایه دولتی معرفی شده اند.
درهمین حال وی گفت : درغصب زمین ها و اراضی درافغانستان چندین ولایت بیشترین آمار را دارند که ولایت نیمروز، درجه اول و ولایت بلخ در درجه دوم شناخته شده  و همچنان ولایات تخار، بغلان، لوگر، کاپیسا و ننگرهاربه درجه های بعدی قراردارند.
همچنان سردار عثمانی مدیر اراضی ولایت بلخ می گوید: در ولایت بلخ بیشتراز180 هزارجریب زمین غصب گردیده که تعداد زیاد این غاصبین را دراین ولایت اشخاص زورمند وتفنگ سالان اسبق تشکیل میدهند .
به گفته وی آنان تفنگ سالارانی بودند که اراضی دولتی را به زور و قدرت تفنگ خود گرفته بودند.
وی هم چنان گفت  درسال گذشته بیشتر از 50 جریب زمین را که توسط غاصبین درقسمت دوراهی حیرتان غصب گردیده بود دوباره ازدست غاصبین رها گردید.
همچنان عبدالغفورمدیراراضی ولایت سمنگان از غصب زمین ها وچمن زارهای  دولتی درآن ولایت نیزخبرمیدهد. وی می گوید که درولایت سمنگان نیز هزاران جریب زمین توسط زورمندان آن ولایت غصب گردیده بودکه بعدا توانسته به همکاری مسوولین ولایت سمنگان آن مقدار زمین را ازچنگال غاصبین آزاد سازند.
در همین حال گفته می شود که صدها هزار جریب اراضی زراعتی، چمن زارها وجنگلات دولتی وغیر دولتی که در دهه های گذشته توسط افراد زورمند غصب گردیده بودند، قسمتی ازآن اراضی دراکثریت نقاط افغانستان به دست دولت سپرده شده اما دربسیاری از مناطق دیگر تاهنوزهم بدست زورمندان وتفنگ سالاران  قرار دارد واداره حفاظت ازاراضی افغانستان میخواهند که به همکاری دولت این روند را به پیش ببرند.
این در حالی است که غصب زمین توسط زورمندان و تفنگسالاران ازچالش های عمده ی حکومت و مردم طی یکدهه ی گذشته شمرده می شود و تاحال نیز گره این مشکل همچنان مستحکم مانده است.

۱۳ فروردین ۱۳۹۲

ارتش افغانستان هرماه بیش از هشت هزار سرباز ضایعات دارد

 
 
تمیم حمید دوست خوبم و گزارشگر مطرح کشور، گزارش تازه ی تحقیقی در مورد ارتش ملی افغانستان نوشته و دریافت های وی در مورد تلفات و ضایعات و همچنان آینده ی ارتش جالب و حیرت انگیز است. تمیم عزیز این گزارش را برای (هفته نامه 2014) که بتازگی خودش و چندتن از دوستانش آنرا ایجاد کرده و نخستین شماره اش را باهمین گزارش منتشر کرده است نوشته و برای نشر در فضای انترنتی کاپی آن را برای من فرستاد تا در دسترس خوانندگان این صفحه قرار دهم.

 
 
هر سال، در حدود شش صد میلیون دالر از هزینۀ آموزش نیروهای افغان، مصرف کسانی می شود که در ارتش حضور دراز مدت ندارند!
گزارشگر: تمیم حمید
- از پنج سال زیاد اینجه جنگ کدیم؛ آرامش ساختیم؛ اعتبار کو که د همیقه وقت، نتانستم سیر پیش فامیلم باشم.
- چرا؟
- عدالت نیست دیگه، یکی ره رخصتی زیاد میتن، یکی ما واری میشه؛ بسیاری نفرای ما از همی خاطر رفتن.
- یعنی ایلا کدن عسکری ره؟
- ها دیگه.
- فقط به همی خاطر؟
- نی، دیگه ایقه گپ هاست که...
- مثلن چی گپ ها؟
- . چقدر از عسکر های خود شما ترک کردن وظیفه ره؟
- ... هه هه هه، پشتش نگرد تمیم جان، تو خو راپورته جور می کنی، دلت است که ماره از همی جای هم به یک طرف خطرناک دیگه روان کنن و روی خوبی و خیره نبینیم...
بخشی از گفت و گوی من با یکی از فرماندهان ارتش در ولایت هلمند؛ کسی که سال ها را در این ولایت بوده و به گفته خودش، اکنون او و همسنگرانش به هلمند "آرامش" بخشیده اند.  
این نظامیان روحیۀ خوبی دارند؛ بیشتر شان بدین باورند که با بیرون شدن بخش بزرگی از نیروهای خارجی از افغانستان، سربازان افغان می توانند مسوولیت های امنیتی را در کشور خودشان، به خوبی به پیش ببرند؛ اما آنچه که وابسته گی آنان به نظامیان خارجی دانسته می شود، تا چه اندازه می تواند برای این نیروها چالش زا باشد؟ آیا به راستی آنان خواهند توانست بدون پشتیبانی خارجی ها، بر همه اوضاع تسلط کامل داشته باشند؟
این تحقیق می رساند که بیشتر صاحب نظران در افغانستان و حتی شماری از مقام های ارشد نظامی در این کشور، بر نیاز به حضور بیست تا بیست و پنج هزار نظامی امریکایی در افغانستان، پس از سال دوهزار و چارده تأکید دارند.
این آگاهان به ویژه حضور این شمار از سربازان امریکا را در افغانستان، در جلوگیری از دخالت همسایه ها در این کشور و نیز آنچه که برهم شکنی ارتش افغانستان دانسته می شود، لازم می گویند.
یکی از این مقام های افغان، در هنگام تهیۀ این گزارش به من گفت:
" نگرانی زیاد است؛ نبود حضور نظامی خارجی یعنی (توقع) خطر تروریزم، توسعۀ سلاح کشتار جمعی، افزایش قاچاق مواد مخدر و جنایات، مداخله به سطح وسیع در کشور، احتمال کودتا و جنگ بر سر قدرت که نهایت زیاد است."
اما در ابراز نظر های رسمی، نهاد های امنیتی افغانستان در بارۀ چگونه گی حضور نیروهای خارجی، پس از سال دوهزار و چارده در این کشور، چی می گویند؟
وزارت دفاع ملی:
 "=ا در حدی نیستیم که بگیم که باشه یا نباشه
وزارت امور داخله:
"ما هنوز هم نیاز به همکاری های جدی متحدین ما، به خصوص  در سازمان ناتو، در بخش آموزش و تمویل نیروهای افغانستان تا دوهزار و چهارده و بعد از دوهزار و چارده خواهیم داشت."  
چهار اعشاریه یک میلیارد دالر، پولی است که جهان برای مصرف سالانۀ آموزش و تجهیز نظامیان افغان، پس از سال دوهزار و چارده در نظر گرفته است.
همزمان با این، بخش هایی چون انتقالات زمینی، در ارتش به گونۀ کامل فعال خواهد شد و نیز در بخش نیروی هوایی، کمک هایی صورت خواهد گرفت.
با اینهم آیا این کمک بیش از چهار میلیارد دالری، با پنجصد میلیون دالری که خود کابل در این راستا به مصرف خواهد رسانید، در کار تجهیز و آموزش نظامیان افغان، بسنده خواهد بود؟
صدیق صدیقی سخنگوی وزارت امور داخله:
"تقاضای ما همین بوده همیشه و خواست ما اینست که اول باید چالش ها بررسی شوند، یک برداشت قوی از این پیدا شود و براساس این چالش ها و برداشت ها، کمک مالی با نیروهای افغانستان صورت بگیرد."
جنرال ظاهر عظیمی سخنگوی وزارت دفاع ملی:
"در قسمت مسایل مالی کافیه؛ اما در قسمت تجهیزات باید کار بیشتری صورت بگیرد، به تجهیزات بیشتری نیاز داریم."
در این میان تحقیق 2014 نشان می دهد که هر ماه، در حدود پنجاه میلیون دالر و هر سال، در حدود شش صد میلیون دالر از پول آموزش نیروهای افغان، مصرف کسانی در ارتش می شود که در کار های شان، حضوری کوتاه مدت دارند.
هزینۀ آموزش هر سرباز ارتش، در مراحل نخستین به دوهزار دالر و در مراحل بعدی، به پنج تا شش هزار دالر می رسد.
بر بنیاد این یافته ها، ارتش افغانستان در هرماه بیش از چهار درصد ( بیش از هشت هزار نفر و در هر روز بیش از دوصد و پنجاه نفر) ضایعات دارد؛ این ضایعات فرار از کار، تلفات، جراحت های خطرناک، معلولیت ها و مسایلی دگر را در بر می گیرد.
در حقیقت این ضایعات که بیشتر با فرار ها و غیرحاضری های طولانی به میان می آید، باعث می شود که هر سال، در حدود صد هزار نفر در ارتش افغانستان، جاهای شان را به افرادی تازه بدهند.
نظامیان و آگاهانی که دراین تحقیق با آنان گفت و گو شده است؛ ضایعات در ارتش را، بزرگترین تهدیدی می دانند که در نهایت، به فروپاشی ارتش خواهد انجامید.
به گفتۀ آنان، اعتماد نداشتن به آینده، عدم رهبری خوب، برخورد های منطقه یی و زبانی، مرخصی های نامنصفانه و عدم رسیده گی به مشکلاتی چون حقوق، بهداشت و همانند این ها، باعث می شود که هر ماه، هزاران سرباز کار های شان را ترک گویند.
تحقیق 2014 حاکیست که تاکنون، بیشتر سربازانی که از کار فرار کرده اند، مورد پیگرد قرار نگرفته اند و نیز بررسی نشده است که چه کسانی هنگام داخل شدن آنان به ارتش، ضمانت این سربازان را کرده بودند تا با فراخوانی تضمین کننده گان، سربازان فراری هم ردیابی شوند.
چند نفر از سربازانی که کار های شان را ترک گفته بودند، در پایتخت و ولایت هایی چون هلمند، هرات و پروان، به من گفتند که تنها دو یا سه ماه پس از داخل شدن به ارتش، کار شان را ترک کردند و کسی هم دنبال شان نیامد.
وقتی در این باره از سخنگوی وزارت دفاع ملی پرسیدم، او نیز وجود چنین مشکلات را به گونه یی تأیید کرد:
"خوب یکی از چالش ها است؛ تلاشی که وزارت دفاع فعلن داره، بر این مبنا استواره که چگونه بتواند از این جلوگیری کند؛ از این پروسه جلوگیری کند و ما کار می کنیم؛ در قسمت مسایل رهبریت کار می کنیم که سطح قابلیت های رهبری را بالا ببریم، چون این یکی از عناصره؛ اگر از ناحیه فضای اعتماد است، او ره تاثیرشه کم کنیم و همچنین در قسمت برخورد های روزمره یی که اگر احیانن باعث می شود، تاثیر گذار باشه اونا ره یک بررسی کاملی انجام بدیم و در قسمت جلب و جذب، دقت بیشتری صورت بگیره؛ یک تمرکز و یک کار بسیار فشرده یی روی موضوع جریان داره."
اما وزارت امور داخله می گوید که در این باره نگرانی جدی ندارد؛ هرچند سخنگوی این وزارت تأیید می کند که در کل، هنوز هم در حدود دوازده درصد (نزدیک به هژده هزار نفر) از نظامیان پولیس کار های شان را ترک می گویند:
"یکی از مشکلات بوده واقعن، در گذشته هم در پولیس ملی افغانستان، فیصدی از افراد که ده الی بیست فیصد، بیست و پنج فیصد می رسید، ترک وظایف بوده، یا رخصتی های طولانی بوده یا ترک وظایف بوده؛ اما خوشبختانه امروز فیصدی بسیار پایین آمده، دوازده فیصد و حتی بعضی اوقات ده فیصد است."
در میان نگرانی ها از اوضاع افغانستان، پس از سال دوهزار و چهارده میلادی، این تحقیق می رساند که مقام های افغان به حضور دراز مدت خارجی ها در این کشور و نیز پشتیبانی جهان از نیروهای افغان، باورمندی کامل دارند.
شاید از همین رو وزارت دفاع ملی هم تأکید می ورزد که ارتش در سال های آینده، در وضعیت خیلی بهتر از امروز قرار خواهد داشت:
"چنین تصوری در حال حاضر وجود نداره که دفعتن کمک ها قطع شود؛ جامعۀ جهانی نسبت به افغانستان تعهداتی دارند؛ به خاطر به وجود آمدن وضعیتی که ما و شما فعلن داریم، هزاران نفر ره جامعۀ جهانی قربانی داده؛ تنها دوهزار ایالات متحده امریکا به افغانستان کشته داده؛ ده ها میلیارد دالر مصرف شده؛ جامعۀ جهانی این مصارف و این قربانی ها و این تلاش هایی که صورت گرفته از یک طرف و از یک طرف، حیثیت و اعتباری که از لحاظ پرستیژ سیاسی جامعۀ جهانی به قضیه داره، اینطور یک تصوری بعیده و اصلن نباید فکر منفی داشته باشیم."
اما در صورتی که کمک های جهان با نظامیان افغان ادامه نیابند؟
اینهم پاسخ یک نظامی ارشد افغان به این پرسش:
"همه چیز بسته به کمک خارجی هاست؛ اگر کمک قطع شود، همین فردا وسایط ما تیل نخواهد داشت."