برچسپ ها

۲۴.۱۲.۹۰

هر درد قیمتی دارد!


در یکی از پسکوچه های  شهر مزارشریف تابلویی است که هر رهگذار را برای دقایقی متوقف می کند. روی تابلو نوشته شده است: " آقای جن گیر،آتش خور و مارگیر". این کوچه زیاد مزدحم نیست. چند تا دکان بقالی و آهنگری در دو طرف این کوچه به چشم می خورند؛ اما آنچه که مهم است این که فال بین این کوچه می گوید که با معجزه های والا در این کوچه مقر گزیده است.
عبدالستار، مارگیر و فال بینی است که مراجعینش را در این دکان ملاقات می کند. عبدالستار 65 ساله سرگرم مراجعینش است و فرصت ندارد که صحبت کند؛ اما می گوید که 38 سال است که مشغول این کار می باشد و آن را از پدرش آموخته است.
بیشتر فال بینان و تعویذ نویسان در افغانستان سواد کافی برای نوشتن و خواندن ندارند؛ و این شغل بیشتر میراثی می باشد.
عبدالستار در مورد توانایی هایش می گوید: "من به زور خدا از تمام فال بین های مزار زور هستم؛ چون که من حتی از کشورهای خارج بیمار و مراجعین دارم".
این فال بین در ادامه توضیح می دهد که چند ماه قبل  یک مریض از کشور عربستان که داکتران وی را جواب رد داده بودند و از درمانش نا امید شده بودند، در مزارشریف پیش او آمد و در ظرف دو روز شفا یافت.
فال بینی و کف شناسی در جامعه سنتی افغانستان یکی از متاع های  پر مشتری  است که از قدیم به جا مانده است. بیشترین مراجعین این  فال بین ها و تعویذ نویسان را خانم ها تشکیل می دهند.
راضیه (نام مستعار)، خانم 50 ساله یی است که با شوهرش از ولسوالی چهاربولک، ولایت بلخ برای درمان به عبدالستار مراجعه نموده است. راضیه در مورد تعویذهای او می گوید: "من چندین سال می شود که از تعویذها و دعاهای آغا صاحب (عبدالستار) برای بیماری های خودم و خانواده ام استفاده می کنم و این تعویذها تا هنوز خیلی از بیماری ها و مشکلات ما را حل نموده است".
راضیه می گوید چند روز است که تن و روحش کسل است و نمی تواند کارهایش را به درستی انجام دهد. عبدالستار کفگیری را داغ نموده، اول به زبانش چسپانده و بعداً با زمزه هایی که می گوید آیات قر آن کریم است، به کف پاهای این خانم می کوبد.
شیرین گل خانم دیگری است که به گفته خودش چند روز است که در خانه اش جنگ و جدال زیاد شده و شوهرش نیز با او رویه خوبی ندارد، به همین سبب به عبدالستار مراجعه نموده است.
تعویذ نویسی و دعا خوانی بیشتر در دهات افغانستان مروج است و  نبود امکانات و مراکز صحی، بیشتر آن ها را واداشته است تا به تعویذ نویسان و فال بین ها روی بیاورند. به همین سبب، بیشتر مراجعین عبدالستار از دهات و اطراف شهر مزار شریف هستند.
عبدالستار 6 فرزند دارد و می گوید که تمام مخارج زندگی اش را از این طریق تامین می کند و توانسته است از درآمدش یک حویلی خوب بخرد. عاید روزانه او برابر با معاش ماهانه یک کارمند ادارات حکومتی در افغانستان است.
عبدالستار در مورد در آمد روزانه اش می گوید که هر درد قیمت مشخصی دارد. او از پنجاه افغانی الی ده هزار افغانی تا هنوز از مراجعه کنندگان گرفته است. او با خوشحالی می گوید: "در این روزها از دوهزار افغانی الی پنج هزار افغانی (صد دالر) در آمد دارم". 
پیر مرد دیگری که به خاطر درد پایش به عبدالستار مراجعه نموده می گوید: "پاهایم درد می کنند و دواهای داکتر هم  هیچ فایده یی  نکرد".
با اینکه بازار فال بینی و کف شناسی در جامعه ی سنتی افغانستان در این روزها کاملا گرم است، اما جوانانی هستند که با این پدیده مخالفند.
سید محمد حسینی، فال بین دیگری است که در صحن روضه شریف بساطش را پهن کرده و به گفته خودش 15 سال می شود که از این طریق خانواده اش را که 15 عضو دارد تامین می کند.
او از در آمد و کارش راضی است، اما با ناراحتی می گوید: "در این روزها تعدادی از جوانان هستند که به ما بی احترامی می کنند و به دعاها و تعویذهای ما باور ندارند".
متن لوحه دفتر عبدالستار مارگیر (آغای جن گیر،آتش خور و مارگیر) در روزهای اخیر در صفحه فیسبوک تعدادی از جوانان مشاهده می شود که بحث های گوناگونی را بر انیگخته است.
نویسنده: مختار وفایی

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر