۴.۱۲.۹۲

امنیت و سلامتِ انتخابات، در جوزجان تامین است!

DSCN0283.JPG
جریانِ مصاحبه‌ی مختاروفایی، با فقیر محمدجوزجانی فرمانده امنیه جوزجان
فقیر محمد جوزجانی فرمانده امنیه ولایت جوزجان ، از گسترش برنامه‌های پولیس در تامین امنیت در این ولایت سخن زده و اطمینان داد که انتخابات در سایه‌ی حاکمیت قانون با شفافیت و سلامتِ کامل برگزار خواهد شد.
آقای جوزجانی می گوید که ۱۰ سایت انتخاباتی که بیشتر آنان در ولسوالی های قوش تپه و درزآب بودند، آسیب پذیر شناسایی شده بود که طی یک هفته اخیر، امنیت ۵ سایت آن بطور کامل بدست پولیس افتاده و فعلاً ۵ سایت دیگر در شمار سایت های آسیب پذیر محسوب می شود که بزودی امنیت آنان را نیز تامین خواهد کرد.
در همین حال امان الله فاریابی رییس دفتر ولایتی کمیسیون مستقل انتخابات در جوزجان ، از فعالیت پیکارهای انتخاباتی چهار نامزد ریاست جمهوری (اشرف غنی احمدزی، گل آغاشیرزی، رسول سیاف و عبدالله عبدالله) در این ولایت خبر داده و تاکید کرد که نیروهای امنیتی به آنان اطمینان داده که امنیت سراسر این ولایت را تامین کرده و فضا را برای برگزاری انتخابات سالم مهیا می سازد.
انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی افغانستان، قرار است ۱۶ حمل سال ۱۳۹۱ برگزار گردد 
.

در ادامه‌ی فاجعه...

در ادامه‌ی اعزام جنگ‌جویانِ افغانستانی به جبهات جنگ سوریه در حمایت از بشار اسد؛ این‌روزها بیست تن از جوانان در ولسوالی شولگره ولایت بلخ، به رهنمایی و حمایتِ یکی از شیوخ مطرح و مشهور ولایت بلخ، به سوریه اعزام می‌شوند.
به این جوانان، وعده‌ی ماهانه 3 میلیون تومان معاش و پس از شش ماه نبرد، سندِ اقامت دایم در لبنان، ایران و سوریه نیز داده شده است.
رسانه‌ها و خبرنگاران که اکثراً معاش‌خور مقامات و حکومت هستند، این‌روزها به شدت پشت دفترهای کمپین‌های انتخاباتی مصروف اند و چشم شان را به روی هرچه اتفاق است، بسته اند!
آنچه دامنه‌ی فساد و فاجعه را در کشور وسیع ساخته است، نبودِ خبرنگاران و رسانه‌های متعهد و بخصوص روزنامه‌نگاری تحقیقی است.
اکثریتِ رسانه‌های افغانستان حیثیت جعبه‌های موسیقیِ را دارند، تا رسانه!
تعدادی هم که مزدبگیرِ ولایت فقیه است، بجز از نوشتنِ شرح حال خمینی و خامنه‌ی سوژه‌ی دیگری برای نوشتن ندارند.
با این حال، ما هنوز یک خمِ همان یک کوچه هم نیستیم..

۱.۱۲.۹۲

ناسپاسی کرزی، به خون شهدا

 مختار وفایی
رییس جمهورکرزی در ادامه‌ی سیاست‌های طالبانی و حمایت از این گروه خون آشام، بار دیگر در برابر خون شهدا و زحماتِ نیروهای امنیتی افغانستان نا سپاسی کرده و دشمنان قسم خورده افغانستان را « شهید» خطاب کرد.
مولوی عبدالرقیب عضو ارشد تحریک طالبان که بتازگی در پشاور پاکستان به قتل رسید، توسط کرزی شهید خوانده شده و جسدِ وی توسط هیلکوپتر نیروهای اردوی ملی از کابل به تخار انتقال داده شد.
مولوی عبدالرقیب از آغاز فعالیت طالبان در قندهار به این گروه پیوست و در حکومت طالبان به وزارت مهاجرین رسید. با سرنگونی حکومتش به پیشاور پاکستان رفت و تا کشته شدنش در آنجا به سر می‌برد.
کرزی که از چندین سال بدینسو طبل گفتگو و مذاکره با طالبان را سر می‌دهد، آنان همواره با بمب و باروت وی را جواب داده است.
کرزی که در آخرین روزهای حکومت‌اش قرار دارد، سعی بر ادامه‌ی مذاکرات صلح با طالبان دارد. به تازگی این گروه به درخواست کرزی مبنی بر مذاکرات صلح روی خوش نشان دادند و درشهر  دبی مذاکراتی در این راستا داشتند که اقدام مخالفان صلح در افغانستان ترور عبدالرقیب تخار عضو تحریک طالبان بعد از بازگشت از مذاکرات صلح در دوبی را در پی داشت.
حامد کرزی کشته شدن مولوی عبدالرقیب عضو تحریک طالبان را محکوم کرد و وی را قربانی آشکار در راه صلح دانست. به گفته ریاست جمهوری مولوی عبدالرقیب وزیر اسبق امور مهاجرین حکومت طالبان که حامی صلح و تفاهم در افغانستان بود پس از اشتراک مذاکرات اخیر صلح در دوبی که تحت ریاست ملا آغا جان معتصم برگزار گردیده بود به پیشاور بازگشت و در آنجا به قتل رسید.
کرزی ترور این عضو طالبان را شدیدا محکوم و باری دیگر اعضای تحریک اسلامی طالبان را برادر خطاب کرد.
سیاست تضرع و مکارانه‌ی کرزی در قبال تروریستان و دهشت افگنان از جمله گروه طالبان، باعث شده است که روحیه‌ی میهن‌دوستی و اعتماد به آینده در میان نیروهای امنیتی و مردم افغانستان کاهش یافته و شاهد تقویت روز افزونِ گروه‌های دهشت افگن باشیم.
وقتی مولوی عبدالرقیب که از اعضای برجسته‌ی نظام خون آشام طالبان بود و در قتل و خون ریزی‌های مردم افغانستان متهم است، از سوی رییس جمهور شهید خوانده می‌شود، تاثیر منفی زیادی روی روحیه‌ی نیروهای امنیتی که همه روزه در سنگرها علیه دهشت افگنان می‌جنگند گذاشته و در صداقت و میهن‌دوستی اش دچار شک و تردید می‌گردد.
رییس جمهور کرزی، در طول سیزده سال حکومت اش، همواره در مقابل فداکاری‌های نیروهای امنیتی نا سپاسی کرده و کسانی را که روزانه ده‌ها تن از مردم افغانستان را در گوشه و کنارِ کشور به خاک و خون می‌کشانند، برادر خطاب نموده و زندانیانِ آنان را از زندان‌ها رها می‌سازد. 
بدونِ شک، شهید خطاب شدنِ مولوی رقیب از سوی کرزی، ناسپاسی و بی احترامی رییس جمهور، به خون هزاران سربازی است که در مبارزه با دهشت و ترور در سنگرهای مبارزه ریخته  و می‌ریزد.
آنچه مردم را برای بهبود آینده امیدوار ساخته است، انتخابات پیش رو است که انتظار می‌رود، رییس جمهور بعدی، به این ناکامی‌ها نقطه‌ی پایان گذاشته و صفحه‌ی جدیدی از سیاست و مردمداری را در کشور پایه‌گذاری نماید.

کرزی دیگر، نماینده‌ی ملتِ افغانستان نیست

در ادامه‌ی تنشها میان کابل و واشنگتن و ادامه‌ی تک‌تازی‌های رییس جمهورکرزی، بتازگی رسانه‌های غربی به نقل از مقامات امریکایی نوشته است که کاخ سفید می‌گوید، رییس جمهور کرزی دیگر از خواست های مردم افغانستان نمایندگی کرده نمی‌تواند و واشنگتن خواهان امضای موافقتنامه امنیتی کابل و واشنگتن بعد از انتخابات ریاست جمهوری افغانستان است.
روزنامه وال استریت ژورنال به نقل از مقام های امریکایی نگاشته است که بارک اوباما رییس جمهور امریکا در نظر دارد که موافقت‌نامه امنیتی کابل _ واشنگتن را با رییس جمهور آینده افغانستان به امضا برساند. این روزنامه می‌نگارد که این طرح در نشست اعضای مقامات بلند پایه پنتاگون با رییس جمهور اوباما در ماه جنوری سال جاری مطرح شده است. چیزی‌که چندی قبلاً اندرس فوگ راسموسن دبیر کل ناتو نیز اعلام کرده بود.
این روزنامه می‌نگارد که ایالات متحده امریکا میزان حضور نیروهایش را که قرار است پس از سال 2014 میلادی در افغانستان باقی بماند، به بعد از انتخابات ریاست جمهوری افغانستان موکول کرده است:
این یک چیزی واضح است که رییس جمهور کرزی نمی‌خواهد موافقت‌نامه امنیتی کابل_واشنگتن را امضا نماید. اگر آقای کرزی نمی‌خواهد که حل کننده این مشکل باشد و این سند امنیتی را امضا کند، ما باید منتظر بمانیم تا دوره کاری اقای کرزی به پایان برسد، چون وی دیگر از خواست مردم افغانستان نمایندگی نمی‌کند.”
وال ستریت ژورنال می‌نگارد که براساس برنامه جدید به اردوی امریکا صلاحیت داده شده یا زمینه باقی ماندن ده هزار سرباز امریکایی را در افغانستان پس از 2014 میلادی مساعد سازد یا همه این نیروهای را تا پایان سال جاری میلادی از این کشور بیرون کند:
مقام‌های بلند پایه نظامی پنتاگون در ماه جنوری سال جاری میلادی در نشست با رییس جمهور اوباما در کاخ پیشنهاد کردند که باید شماری سربازان امریکایی مستقر در افغانستان کاهش داده شود و پس از سال 2014 میلادی حدود ده هزار سرباز امریکایی همراه با تعدادی از کارمندان بخش نظامی سفارت امریکا در کابل باقی بماند و یاهم باید زمینه خروج همه این نیروها فراهم گردد .”
این در حالی‌ست که دو روز قبل والتر اشتاین مایر وزیر خارجه المان در سفری به کابل اعلام کرده بود که حضور نیروهای ناتو وکمک به نیروهای امنیتی افغانستان پس ازسال 2014 میلادی وابسته به امضای موافقت‌نامه امینتی کابل وواشنگتن می‌باشد. اما وزیر امور خارجه اعلام کرد که رییس جمهور کرزی علاقمند است که موافقت‌نامه امینی کابل و واشنگتن پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری به امضا برسد.

کرزی و پایانِ یک ماجرا

 مختار وفایی
تاسه ماه دیگر، ماجرای بنام «کرزی»، در افغانستان پایان خواهد یافت و مردم شاهد رییس جمهور منتخب و مشروع شان که توسط آرای آنان انتخاب می‌گردد خواهد بود.
رییس جمهور کرزی طی 13 سال حکومت اش، متهم به خیانت‌ها و کم‌کاری‌های بزرگی از سوی ملت شده است که وضعیت ناگوارِ کنونی را می‌توان حاصلِ این سیزده سال حکومت وی دانست.
وی طی این مدت، بارها و بطور علنی، علیه خواست‌های ملی و همگانی مردم قدعلم کرده و خلاف منافع ملی عرض اندام نموده است که آخرین مورد را می‌توان از امضا نکردن پیمان امنیتی افغانستان و ایالاتِ متحده امریکا نام‌برد.
ارگ نشینانِ همچون کرزی و اطرافیانِ دست اول وی، زمانی به رتق و فتقِ حکومت‌داری در افغانستان پرداخت که تازه از «هوتل‌داری» که وظیفه‌ی اصلی آنان بود خلاصی یافته بودند.
در تاریخ این خانواده ثبت است که آقای حامدکرزی و شماری از برادرانش هوتل‌های مجلل و شیکی را در واشنگتن دی سی ایالات متحده امریکا اداره می‌کردند که خیالِ برگشت به افغانستان را هم نداشتند؛ چه برسد به رهبری این کشور!
آقای کرزی، خودش نیز به این موضوع چندی بعد از نشستن به کرسی ریاست جمهوری اعتراف کرد. وی که چند ماه پس از رییس جمهور شدن اش در یک نشست در دانشگاه کابل صحبت می‌کرد، گفته بود:
« من هرگز فکر نمی‌کردم که رییس جمهور افغانستان شوم.».
رییس جمهورکرزی حالا باید بداند که او، ضمن اینکه توسط جامعه جهانی و بخصوص اربابانِ مشخصِ خارجی اش، بر مردم افغانستان تحمیل شد و باندازه‌ی کافی، طی این سیزده سال مردم افغانستان را جور داد.
حالا که چند ماهی به پایانِ قدرت کرزی باقی مانده است، وی به شدت در تلاش است تا از آخرین گزینه و خواست ملی مردم افغانستان که امضا شدنِ پیمانِ امنیتی با ایالات متحده امریکا است، به نفع خودش استفاده نموده و تا حد ممکن، بتواند نامزد مورد اعتمادش را در انتخابات آینده به عنوان جاگزینش برنده سازد.
درک این مساله که مردم افغانستان، دیگر مردم سیزده سال قبل نیست و تغییراتِ گسترده‌ی ذهنی و فکری باعث شده است که موج‌های روشن‌گری بطور گسترده در سراسر کشور شکل گرفته و در صورت ادامه تمامیت‌خواهی و انحصار طلبی رییس جمهورکرزی و سایرِ رهبرانِ سیاسی خیزش‌های مردمی برای خنثاسازی برنامه‌های آنان شکل خواهد گرفت.

۲۵.۱۱.۹۲

وب‌سایت تحلیلی، خبری هویدا دوساله شد!


Photo: ‎وب‌سایت تحلیلی، خبری هویدا دوساله شد!

وب‌سایت تحلیلی خبری هویدا، که در  20 دلو سال 1390، آغاز به نشرات نمود و هدف از روی صفحه آمدنِ این وب‌سایت، انعکاس حقایق نهفته در جامعه و مبارزه با خرافات و سنت‌های ناپسند جامعه است که تاهنوز دست آوردهای مهمی در این راستا داشته است. هویدا در مدت دوسال نشرات اش، چندین مورد تهدید، مخالفت و ممانعت را از سوی ارگان‌ها و اشخاص دولتی و غیر دولتی شاهد بوده است که با وجود تمام چالش‌ها، توانسته است، دست آوردهای در راستای آزادی بیان، مبارزه با خرافات، روشنگری و افشای حقایق داشته باشد.

از آغاز سال 1392 تا حال، چندین گزارش تحقیقی در مورد فساد اداری، توسط وب سایت هویدا منتشر شده است که برخی از آنان، در صد پربازدیدترین گزارش‌های سال در این وب‌سایت قرار گرفته است.

از میان پر بیننده‌ترین گزارش‌های سال 1392 وب‌سایت هویدا، شش گزارش را انتخاب نموده و بارِ دیگر در صفحه نشر می‌گذاریم:
http://howayda.org/single.php?id=906#.UvdW2O_G3IV‎
وب‌سایت تحلیلی خبری هویدا، که در 20 دلو سال 1390، آغاز به نشرات نمود و هدف از روی صفحه آمدنِ این  وب‌سایت، انعکاس حقایق نهفته در جامعه و مبارزه با خرافات و سنت‌های ناپسند جامعه است که تاهنوز دست 
آوردهای مهمی در این راستا داشته است. هویدا در مدت دوسال نشرات اش، چندین مورد تهدید، مخالفت و ممانعت را از سوی ارگان‌ها و اشخاص دولتی و غیر دولتی شاهد بوده است که با وجود تمام چالش‌ها، توانسته است، دست آوردهای در راستای آزادی بیان، مبارزه با خرافات، روشنگری و افشای حقایق داشته باشد.

از آغاز سال 1392 تا حال، چندین گزارش تحقیقی در مورد فساد اداری، توسط وب سایت هویدا منتشر شده است که برخی از آنان، در صد پربازدیدترین گزارش‌های سال در این وب‌سایت قرار گرفته است.

از میان پر بیننده‌ترین گزارش‌های سال 1392 وب‌سایت هویدا، شش گزارش را انتخاب نموده و بارِ دیگر در صفحه نشر می‌گذاریم:


«این یک فاجعه است»


در زندگی سرمایه‌ی گران‌بهاتر از مقطع جوانی نیست. به همان نسبت صیدی ارزشمندتر و در عین حال آسان‌تر از نسل جوان هم نیست؛ نسل جوان طعمه‌ی است که هرکس در همه جا بدنبال آن است. لذا در هر زمان با تهدیدهای بخصوصی مواجه است. متاسفانه صیاد جوانان همه‌گاه موفق بوده اند، آن هم به چه آسانی!
جوان امروز از دام فالگیر نجات یافته و بدست دزد افتاده است. این بدان معنی است که رسانه‌های مدرن امروزی، اعم از نوشتاری، دیداری، شنیداری و الکترونیکی، از جهاتی جای همه ملاهای قدیمی را گرفته اند، و نقشی بدتر از آن‌ها را در جهتِ ممانعت از رشد اندیشه‌ی رئالی جوانان ایفا می‌کنند. همان‌گونه که ملاهای قدیم مغز بچه‌های مردم را با مشتی اوهام و خرافات و تزریق جهل و ترس خراب می‌کردند، و این منتج به انسداد راه رشد ذهنی و فکری آنان می‌گردید، رسانه‌های امروزی نیز با ایجاد هیجانات کاذب، طرح سوژه‌های مبتذل، درج اراجیف و نمایش آنیمیشن‌ و فیلم‌های تخیلی، عملاً ضرباتِ نابودکننده به ذوق و ذایقه‌ی جوانان وارد آورده و استعداد «چیزی شدن» آن‌ها را مختل نموده است. که در قیاس با خرابکاری ملاهای قدیم بسا گسترده‌تر، بی‌رحمانه‌تر، و مخرب‌تر است؛ بدین ترتیب، بچه‌های مردم از دست موجودات مجرد و نرم و لطیف چون: جن و پری ملاها نجات یافتند و در زیر پنجه‌های پر قدرت و بی احساسِِ غول‌های آهنین و الکترونیک خرد شدند. غول‌های صنعت و ارتباطات، فکر آن‌ها را از مدار درست‌آموزی و واقع‌نگری، خارج نموده و دچار رشد کاذب «پُفکی» می‌نمایند، به نحوی که جوان امروز، در عین با سوادی، بی‌سواد است. همه‌چیز می‌داند، در همان حال هیچ‌چیز نمی‌داند.و از حلِ ساده‌ترین مسایل عاجز است. یعنی که: « نمی‌تواند بیاندیشد و نظریه‌پردازی کند.»
و این یک فاجعه است...

۱۳.۱۱.۹۲

تنورِ گرم نا امنی و آغاز پیکارهای انتخاباتی



 مختار وفایی
بر اساس تقسیم اوقاتِ کمیسیون مستقل انتخابات، روز یک‌شنبه پیکارهای انتخاباتی نامزدان ریاست جمهوری، بطور رسمی آغاز گردید و قرار است یازده نامزد انتخابات ریاست جمهوری، برای رسیدن به قدرت سیاسی کشور، برنامه‌های شان را طی دو ماه آینده، به مردم کشور بازگو  نمایند.
هرچند وزارت داخله، بارها از تلاش‌های نیروهای امنیتی برای تامین امنیت انتخابات سخن زده و اعلام کرده است که برای هر نامزد انتخابات ریاست جمهوری، 15 محافظ امنیتی، یک موتر ضد گلوله و یک موتر تعقیبی بشمولِ ده محافظ، برای هر معاون آنان از سوی وزارت داخله در نظر گرفته شده  و آمادگی کامل برای تامین امنیت پیکارهای انتخاباتی آنان روی دست گرفته شده است.
با وجود تمام آمادگی‌ها و ادعاهای وزارت داخله و نهادهای امنیتی کشور، طی روزهای اخیر، نگرانی‌های مبنی بر گسترش برنامه‌ها و عملیات‌های نیروهای دهشت افگنی در شماری از مناطق کشور ابراز شده است که افزایش این نا امنی‌ها می‌تواند، چالش بزرگی در راه انتخابات آینده بشمار آمده و در کم‌رنگ ساختن حضور مردم در پای صندوق‌های رای‌دهی تاثیر منفی بگذارد.
آزادی زندانیان بگرام بدستور رییس جمهورر کرزی، که اکثر آنان از فرماندهان ارشد و تاثیرگذار طالبان است، تاثیر مستقیم روی گسترش نا امنی در بخش‌های مهم و کلیدی کشور داشته و به باور اغلب، این زندانیان به هیچ‌وجه بدونِ هدف و از قبل برنامه‌ریزی شده از زندان آزاد نگردیده است.
برگزار نشدنِ انتخابات، ایجاد زمینه‌های تقلبات گسترده، ترور شخصیت‌های برجسته و تاثیرگذار در روند انتخابات بخصوص نامزدان ریاست جمهوری و معاونان آنان، از جمله مهم‌ترین و کلیدی‌ترین برنامه‌های دهشت افگنان وطالبان در انتخابات است که بدون شک، به شدت از آن‌سوی مرزها، به آنان دیکته می‌گردد.
نکته‌های مهمی که باید از سوی نهادهای امنیتی و بخصوص دست‌گاه استخبارات و امنیت ملی به شدت مورد توجه قرار گیرد، این است که پناه‌گاه‌ها، مسیرها و منابع تدارکاتی نیروهای دهشت افگنی باید خنثا گردیده و مناطق احتمالی تحت نفوذ آنان در قریه‌جات و ولسوالی‌های نا امن به شدت تحت نظارت قرار گیرد.
آنچه تا حال جای تاسف و نگرانی بوده است، این است که یگانه قربانی حمله‌های تروریستی دهشت افگنان باشندگان کشور بوده و در جریان برنامه‌های انتخاباتی نامزدان ریاست جمهوری، به دلیل تجمعات مردمی، امکان تلاشِ بیشترِ دهشت افگنان برای وارد کردن تلفات به باشندگان کشور برای تضعیف روحیه‌ی آنان در حضور به پای صندوق‌های رای، زیاد می‌باشد.
حضور مردم در انتخابات، وابستگی مستقیم به وضعیت امنیتی دارد. در صورتی که برنامه‌های دهشت افگنی توسط نیروهای امنیتی خنثا گردیده و مردم بدونِ هیچ تهدیدی بپای صندوق‌های رای حضور یابند، به همان اندازه این حضور وسیع و گسترده خواهد بود؛ اما اگر جرقه‌های نا امنی و ترس در میان مردم رخنه کرد، به همان اندازه حضورِ مردم در پای صندوق‌های رای‌دهی سرد و کم‌رنگ خواهد بود.
آنچه تا امروز مشاهده می‌گردد، علاقه‌ی روز افزون مردم به انتخابات و رای‌دهی به فرد مورد نظرشان است، اما نگرانی‌ها نیز عمدتاً از ناحیه‌ی نا امنی و هراس از سایه افگندن طالبان بر این روند است.
نیروهای امنیتی افغان، نیروهای همکار بین‌المللی و نیز خود باشندگان کشور، باید به شدت و صادقانه برای برگزاری یک انتخابات شفاف و عادلانه دست همکاری به هم‌دیگر داده و آینده‌ی امیدبخش و مطمین را برای مردم این کشور رقم بزند.